Ik ben geboren in 1985 in Brielle en ontdekte al op jonge leeftijd dat een camera mij hielp om details te zien die normaal verborgen bleven. In 2017 vond fotografie opnieuw zijn weg naar mij, en tijdens een reis naar Bali greep het me zoals nooit tevoren.
Wat begon als experimenteren met een telefoon groeide al snel uit tot een serieuze passie. Mijn camera werd mijn vaste reisgenoot, en mijn fototas steeds voller – soms net iets te zwaar, maar dat hoort erbij.
Reisfotografie werd mijn grote liefde, maar mijn interesse reikte verder. Tijdens mijn opleiding aan de Nederlandse Academie voor Beeldcreatie vond ik mijn plek in de studio: de rust, het bouwen van beelden laag voor laag en het sturen van licht. Daar ontstond mijn liefde voor Fine Art portretten en stillevens.
In de studio bepaal ik zelf de sfeer, het licht en de uitkomst – eigenlijk alles wat mijn werk nodig heeft, de basis voor kunstzinnige beelden die verder gaan dan registreren.
Fotografie is voor mij nooit alleen het vastleggen van een moment geweest. Ik wil iets maken dat betekenis heeft — beelden die rustig zijn, maar wel blijven hangen. In Fine Art portretten en stillevens kan ik mijn creativiteit kwijt: mijn liefde voor licht, voor detail en voor beelden die in stilte iets vertellen.
In mijn werk zoek ik altijd naar gelaagdheid. Een blik, een houding, een lichtval die net iets meer zegt dan wat je in eerste instantie ziet. De Hollandse Meesters inspireren me in hoe zij met licht sfeer bouwden. Dat gevoel vertaal ik naar mijn eigen stijl: beelden die een bepaalde rust hebben, maar toch diepte en karakter tonen.
Mijn portretten ontstaan nooit gehaast. Ik neem de tijd om iemand echt te zien en samen te zoeken naar wat er mag spreken. Bij stillevens werk ik rustig en zorgvuldig, laag voor laag, totdat alles klopt. Het zijn beelden die je niet in één oogopslag begrijpt — je moet er even bij blijven.
Techniek is voor mij geen doel op zich. Licht, kleur, textuur: alles mag meewerken, maar het moet altijd het gevoel versterken. Ik zoek dat moment waarop alles in balans komt en je voelt: ja, dit klopt.
Ik ben kritisch op mijn werk, omdat ik geloof dat fotografie meer kan zijn dan alleen een foto. Ik wil dat mijn beelden iets oproepen, iets raken — dat iemand ze aan de muur hangt omdat ze iets zeggen wat woorden niet kunnen.
Mijn drive is simpel: kunst maken die je laat vertragen. Beelden die zacht zijn, maar toch spreken. Fotografie waarin aandacht, ambacht en emotie samenkomen.
Dat is wat ik maak — en wat ik het liefste blijf doen.
